وقتی مدافعان قانون، خود بیدفاع میمانند؛ بحران پنهان در نسل جدید وکلا
وکلاپرس- رئیس کانون وکلای دادگستری کردستان، در یادداشتی، در یادداشتی با واکاوی تأثیر شرایط اقتصادی بر استقلال نهاد وکالت، تأکید کرده است که نبود حمایتهای مؤثر از وکلای جوان، علاوه بر تهدید استقلال حرفهای، به هدررفت سرمایه انسانی و اجتماعی نظام حقوقی کشور منجر میشود.
به گزارش وکلاپرس، وکیل فرهاد اصلانی در این یادداشت با بیان اینکه «ما در حال تجربه یک «فرسایشِ پنهان» هستیم»، خروج نخبگان حقوقی از چرخه حرفه وکالت را هدررفتِ عظیمِ سرمایهی حقوقیِ کشور دانسته و تاکید کرده است: اگر امروز برای تامین امنیت شغلی و جایگاه حرفهایِ این نسل، برنامهای عملیاتی و ساختارمند نداشته باشیم، فردا با نظام حقوقی روبرو خواهیم بود که در آن، مدافعان قانون، خود در برابر چالشهای زیست، فاقد قدرت دفاع هستند.
بیشتر بخوانید:
- رئیس کل دادگستری فارس: حضور وکلای جوان و نخبه در امر وکالت زمینه ساز اجرای بهتر فرایند دادرسی است
- رئیس کانون وکلای دادگستری گیلان: افزایش ظرفیت پذیرش وکلا موجب مشکلات معیشتی و افزایش پروندههای انتظامی شده است
متن یادداشت به شرح زیر است:
وقتی مدافعان قانون، خود بیدفاع میمانند؛ بحران پنهان در نسل جدید وکلا
وقتی از وکالت حرف میزنیم، ناخودآگاه به یاد استقلال و ایستادگی میافتیم؛ اما واقعیتِ تلخی که در سالهای اخیر در فضای حرفهای پدیدار شده، تصویری متفاوت است.
امروز وکلای جوان، بهویژه در سالهای اول فعالیت، چیزی فراتر از چالشهای سادهی یادگیری با پروندهها دستوپنجه نرم میکنند؛ آنها در میانهی یک بحرانِ بقا هستند. مسئله، تنها نبودِ یک درآمد ثابت یا حقالوکالهی مناسب نیست؛ مسئله، از دست رفتنِ آن آرامشِ ذهنی است که پیششرطِ اصلیِ استقلالِ یک وکیل است.
حقیقت این است که وقتی وکیلی درگیرِ اضطرابِ معیشتی و بیثباتیِ آینده باشد، چطور میتواند با تمامِ توان، مظهرِ عدالت و مدافعِ حق باشد؟
واقعیت این است که ما در حال تجربه یک «فرسایشِ پنهان» هستیم. بسیاری از نخبگان حقوقی، پیش از آنکه بتوانند هویتِ تخصصی خود را در بازارِ پیچیدهی امروز بسازند، به دلیل نبودِ ساختارهای حمایتی و نبودِ یک تکیهگاهِ معتبر، از چرخه حرفه خارج میشوند یا به مسیرهای دیگر فرار میکنند.
این پدیده، صرفاً یک مشکل شخصی یا اقتصادی نیست؛ این یک هدررفتِ عظیمِ سرمایهی حقوقیِ کشور است. وقتی نسلِ جدید، به جای تمرکز بر تفسیرِ دقیقِ قانون، درگیرِ بقای اقتصادی میشود، کیفیتِ دفاع در نظامِ قضایی بهشدت آسیب میبیند.
راهحل، در اصلاحاتِ ظاهری یا شعارهای اداری نیست؛ ما به یک مدلِ جدید از «حمایتگریِ واقعی» نیاز داریم. این حمایت باید از لایههای عمیقتر شروع شود؛ از ایجادِ ساختارهای مالی و بیمهای که به وکیلِ جوان، امنیتِ روانیِ لازم برای ایستادگی را بدهد، تا ایجادِ بسترهایی برای انتقالِ تجربیاتِ اساتید به نسلِ نو. ما به سیستمهایی نیاز داریم که وکیل را در برابر فشارهای ساختاری تنها نگذارد و به او اطمینان بدهد که کانون و بدنه حرفهای، پشتِ او ایستاده است.
اگر امروز برای تامینِ امنیتِ شغلی و جایگاهِ حرفهایِ این نسل، برنامهای عملیاتی و ساختارمند نداشته باشیم، فردا با نظامِ حقوقیِ روبرو خواهیم بود که در آن، مدافعانِ قانون، خود در برابر چالشهای زیست، فاقدِ قدرتِ دفاع هستند. اگر میخواهیم عدالت را حفظ کنیم، باید از کسانی که قرار است از آن دفاع کنند، حمایت کنیم.
