نقدی بر تصمیم برخی از کانون های وکلا برای برگزاری جشن استقلال

امسال با وجود شرایط حاکم بر جامعه، برخی از کانون‌های وکلا همچنان بر برگزاری جشن بزرگداشت استقلال کانون‌ وکلا، مصر هستند و حفظ استقلال کانون وکلا را دلیل این پافشاری اعلام می‌کنند.

در حالی که نهاد وکالت به عنوان یک نهاد مدنی و صنفی، در کنار تمام وظایف مختلف خود، دارای نوعی رسالت اجتماعی نیز می‌باشد، که بی توجه‌ای به آن، موجب می‌گردد نهاد مذکور پایگاه اجتماعی خود را از دست داده و دچار بحران جدی بگردد.

این بی تدبیری‌ شاید در شرایط عادی چندان به چشم نیاید، اما در شرایط حاد و سخت حاکم بر جامعه، قصور و کوتاهی این نهاد مدنی در انجام رسالت اجتماعی خود، کاملا هویدا و آشکار می‌باشد، متاسفانه حضور برخی مدیران مصلحت اندیش و عافیت طلب، موجب گردیده تا کانون وکلا در شرایطی که مردم داغدار درگیر عزاداری عزیزان خود هستند، بجای اینکه مرهمی بر زحم‌های آن‌ها باشد، در تدارک برگزاری جشن و گرامیداشت سالروز استقلال نداشته خود باشد.

در حالی که همه می دانند استقلال کانون وکلا یک مفهوم تجریدی نیست که فقط در قالب کلمات معنا پیدا کند، بلکه واقعیتی مبتنی بر اختیارات، صلاحیت‌ها و عملکردهای کانون وکلا است.

بویژه اکنون که جامعه وکالت با این سؤالات روبرو است که این چگونه استقلالی است که کانون وکلا نمی تواند از اعتبار حرفه‌ای وکلایی که خودش به آنها پروانه داده است، صیانت کند؟ یا اینکه چرا هنوز سخن از وکلای معتمد قوه و وکلای غیر معتمدقوه می‌باشد؟ آیا تبصره ماده ۴۸ با اصل سی و پنج قانون اساسی در تعارض نیست؟ و اینکه کانون وکلا برای لغو این تبصره غیر معقول تاکنون جز سخنرانی‌های پر سر و صدا چه کرده است؟ با این وجود چرا مدیران با رای و خواست خود، نظارت استصوابی را نه فقط بر کانو‌ن وکلا که تا نهاد قراردادی اتحادیه نیز گسترش دادند؟ مگر نمی‌دانستند که ته‌مانده استقلال کانون وکلا را هم از دست خواهند داد؟ و بسیاری سؤالات بجای دیگر…

اکنون با وجود شرایط ملتهب جامعه و با وجود چنین نقض‌های فاحش در جوهره ذاتی استقلال و چراهای بدون پاسخ جامعه وکالت، مدیران عزیز با چه منطق و عقلانیتی مصر بر برگزاری جشن استقلال هستند و این جشن چه حاصلی جز انزجار و دوری بیشتر مردم از نهاد وکالت و دلخوری بیش از پیش بدنه جامعه وکالت از مدیران کانون‌های وکلا، بدنبال خواهد داشت؟