نظریه مشورتی

پاسخ اداره حقوقی قوه قضائیه به چند سوال درباره نحوه رسیدگی به پرونده های مربوط به تصادفات رانندگی و پرداخت دیه

پاسخ اداره حقوقی قوه قضائیه به چند سوال درباره نحوه رسیدگی به پرونده های مربوط به تصادفات رانندگی و پرداخت دیه

جزئیات نظریه

  • شماره نظریه: ۷/۱۴۰۴/۱۶۹
  • شماره پرونده: ۱۴۰۴-۱۶۸-۱۶۹ک
  • تاریخ نظریه: ۱۴۰۴/۰۹/۲۹

استعلام:

۱- در صورت برخورد دوچرخه (مقصر حادثه) با عابر پیاده و مصدوم شدن عابر، اولاً، آیا بزه واقع شده، تسبیب در ایراد صدمه بدنی غیرعمدی بوده و رسیدگی به آن در صلاحیت دادسرا و دادگاه‌های عمومی است و یا از موارد تصادفات رانندگی محسوب و رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه صلح است؟

ثانیاً، در صورت متواری بودن راکب دوچرخه، در هر یک از فروض «فوت» یا «مصدومیت» عابر، موضوع جزء موارد پرداخت دیه از بیت‌المال است یا صندوق تأمین خسارت‌های بدنی؟

۲- با لحاظ اینکه مرجع انتظامی بدون دستور قضایی امکان جلب متهم یا توقیف خودرو را ندارد و پرونده نیز از موارد رسیدگی در دادگاه نمی‌باشد، در مواردی که مقصر حادثه از مراجعه به مرجع انتظامی و حتی از پاسخگویی تلفنی نیز اجتناب می‌کند و تفهیم کروکی به وی غیر ممکن است، نحوه رسیدگی به پرونده چگونه است؟ آیا در این‌گونه موارد، می‌توان پرونده را از موارد عدم اعتراض به کروکی تلقی و پس از مشخص کردن شرکت بیمه طرف قرارداد یا مسبب حادثه از طریق مقتضی، مصدومان را برای اخذ دیه به‌طور مستقیم معرفی کرد؟

۳- در بسیاری از موارد راننده مسبب حادثه، گواهی‌نامه دارد؛ اما فاقد بیمه است. در این گونه موارد آیا پرونده باید در اجراییات رسیدگی شود و مصدومان به صندوق تأمین خسارت‌های بدنی معرفی شوند و یا آنکه پرونده باید به دادگاه ارسال شود؟

۴- با توجه به اینکه ماده ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵، بیانگر آن است که در موارد رانندگی بدون گواهی‌نامه یا در حالت مستی یا دیگر موارد مذکور در این ماده، متهم صرفاً به بیش از دو سوم مجازات مقرر قانونی (در مواد ۷۱۴ تا ۷۱۸ این قانون) محکوم می‌شود و بر غیرقابل گذشت شدن بزه مذکور در مواد ۷۱۶ و ۷۱۷ قانون دلالتی ندارد؛ آیا در این‌گونه تصادفات جرحی، باید پرونده به دادگاه ارسال شود و یا آنکه در همان اجراییات به آن رسیدگی می‌شود و صرفاً به جهت رانندگی بدون گواهی‌نامه یا شرب خمر، از سوی مرجع انتظامی اعلام جرم شده و بدل پرونده نزد مرجع قضایی صالح ارسال می‌شود؟

۵- نحوه رسیدگی به پرونده‌هایی که به فوت برخی و جراحت بعضی دیگر منجر شده است، چگونه است؟ آیا باید کل پرونده به دادگاه ارسال شود و یا ابتدا در همان مرجع انتظامی اقدامات اولیه انجام و در صورت عدم اعتراض به کروکی و نظریه پزشک قانونی، مصدومان به شرکت بیمه مربوطه معرفی شوند و سپس اصل پرونده نزد دادگاه ارسال شود و یا از همان ابتدا، باید پرونده، در مرجع انتظامی تفکیک و در خصوص فوت، بدل پرونده به دادگاه ارسال و در خصوص مصدومان وفق آیین‌نامه اقدام شود؟

بیشتر بخوانید:

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

۱- اولاً، با عنایت به تعریف حوادث در بند «پ» ماده یک قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵ و بند ۴ ماده ۱ آیین‌نامه اجرایی بند «د» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع تسریع در رسیدگی به تصادفات رانندگی منتهی به صدمات بدنی غیرعمدی) مصوب ۱۴۰۴/۲/۷ هیأت وزیران و نیز تعریف وسیله نقلیه در بند «ث» ماده یک قانون صدرالذکر، برخورد دوچرخه با عابر و ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از آن از شمول «حوادث رانندگی» موضوع بند ۹ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲ خارج است و وفق مقررات عام قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، به اتهام مذکور در دادسرا و دادگاه کیفری دو رسیدگی می‌شود.

ثانیاً، در فرض استعلام، در صورت فراری بودن مرتکب و احراز شرایط مقرر ماده ۴۷۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ (عدم دسترسی به مرتکب و اموال وی و …) دیه مصدوم از بیت‌المال پرداخت خواهد شد و موضوع جز در موارد تبصره ماده ۵۵۱ قانون یادشده، از تکلیف مقرر برای صندوق تأمین خسارت‌های بدنی خارج است.

۲- با عنایت به بند «د» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ و آیین‌نامه اجرایی آن، عدم حضور راننده مسبب حادثه در مرجع انتظامی یا عدم اعتراض وی به نظریه اخیر کارشناس تصادفات، مانع از معرفی مصدوم حادثه به شرکت بیمه‌ و یا صندوق تأمین خسارت‌های بدنی نیست. همچنین، در موارد مذکور در ماده ۶ آیین‌نامه اجرایی یادشده، به لحاظ عدم امکان ابلاغ کروکی یا نظریه کارشناسی به مسبب حادثه، به صرف شکایت شاکی و گزارش نیروی انتظامی در این خصوص، پرونده نزد مرجع قضایی صالح ارسال خواهد شد.

۳- صرف بیمه نبودن خودروی مسبب حادثه، از موارد خروج از شمول قانون صدرالذکر و ارسال پرونده نزد دادگاه نیست؛ در نتیجه، باید مطابق آیین‌نامه اجرایی بند «د» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۷/۲/۱۴۰۴ هیأت وزیران رفتار شود.

۴- در فرض پرسش که موضوع صدمه بدنی از موارد مذکور در مواد ۷۱۶ و ۷۱۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵ است، در خصوص پرداخت دیه توسط شرکت بیمه‌ یا صندوق تأمین خسارت‌های بدنی مطابق قانون و آیین‌نامه اجرایی یادشده رفتار می‌شود و موجب قانونی برای ارسال پرونده در خصوص ایراد صدمه بدنی غیرعمدی به مرجع قضایی نیست؛ اما در خصوص جنبه عمومی جرم، در اجرای تبصره ۲ ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ پرونده نزد مرجع قضایی مربوط ارسال می‌شود.

۵- با توجه به بند «د» ماده ۱۱۳ قانون صدالذکر و تبصره یک آن، به تفکیک، در خصوص قتل غیرعمدی و صدمات بدنی غیرعمدی موضوع مواد ۷۱۴ و ۷۱۵ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵ ناشی از تصادفات رانندگی، پرونده به دادگاه و در خصوص دیگر صدمات بدنی غیرعمدی، وفق ماده ۲ آیین‌نامه اجرایی پیش‌گفته، رفتار می‌شود.

نظریه مشورتی پرداخت دیه
نظریه مشورتی پرداخت دیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا